پردازش انتهای بال اسکرو

پردازش انتهای بال اسکرو ماشینکاری دقیقی است که برای اتصال شفت بال اسکرو به یاتاقان ها، واحدهای پشتیبانی، کوپلینگ و اجزای قفل آن استفاده می شود. گاهی اوقات به عنوان چرخاندن یا آسیاب کردن دو انتهای شفت توصیف می شود، اما وظیفه واقعی بیشتر است: تبدیل آرایش تکیه گاه دستگاه به مجموعه ای قابل اجرا از شانه های شفت، ژورنال های بلبرینگ، رزوه ها، شیارها و ویژگی های اتصال.

یک بال اسکرو می تواند قطر، سرب و نوع مهره مناسبی داشته باشد، اما اگر انتهای محور آن با واحدهای پشتیبانی انتخاب شده مطابقت نداشته باشد، هنوز نصب آن غیرممکن است. به همین دلیل، ماشین‌کاری نهایی باید همراه با آرایش بلبرینگ و نقشه مونتاژ تأیید شود-نه به عنوان یک عملیات تکمیل مستقل.

پردازش انتهایی بال اسکرو چیست؟

پردازش انتهای بال اسکرو که به آن ماشینکاری انتهای بال اسکرو نیز گفته می شود، مواد را از مناطق انتخاب شده در هر انتهای شفت پیچ حذف می کند تا یاتاقان ها و اجزای محرک به درستی قرار گیرند.

هندسه نهایی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• ژورنال بلبرینگ که با سوراخ یاتاقان مطابقت دارد
• شانه شفت که یاتاقان را به صورت محوری قرار می دهد
• یک رزوه خارجی برای مهره قفل بلبرینگ
• یک شیار نگهدارنده-حلقه در سمت پشتیبانی شده
• یک مجله استوانه ای برای کوپلینگ موتور
• زمانی که کوپلینگ انتخابی به آن نیاز دارد، یک کلید یا تخت
• پخ‌ها، شیارهای برجسته و{0}}ویژگی‌های پاکسازی ابزار

این جزئیات مستقیماً دقت سرب یا بارگذاری مهره توپ را تغییر نمی دهد. هدف آنها ایجاد یک رابط مکانیکی قابل اعتماد بین شفت پیچ و سیستم محرک اطراف آن است.

پایان ثابت و پایان پشتیبانی شده

در یک آرایش متداول ثابت-پشتیبانی شده، دو سر بال اسکرو کارهای متفاوتی را انجام می دهند. بنابراین اشکال ماشینکاری شده آنها نباید از یک طرف به طرف دیگر کپی شود.

خانواده‌های واحدهای پشتیبانی-DLY مانند BK/BF، FK/FF و EK/EF از یک-واحد جانبی ثابت و یک واحد جانبی{2}}پشتیبانی مربوطه استفاده می‌کنند. با این حال، نام مدل به تنهایی برای ماشین کاری کافی نیست. نقشه شفت باید با سوراخ یاتاقان، موقعیت شانه، نخ، مهره قفل، ویژگی نگهدارنده و طول نصب موجود واحدهای پشتیبانی واقعی مطابقت داشته باشد.

برای جزئیات بیشتر در مورد عملکرد و انتخاب این واحدها، نگاه کنید بهتکیه گاه انتهایی بال اسکرو چیست؟.

ویژگی های عملکردی انتهای شفت ماشینکاری شده

مجله بلبرینگ

ژورنال یاتاقان سطح استوانه ای است که بلبرینگ تکیه گاه روی آن نصب می شود. قطر، وضعیت سطح و خروجی آن بر نحوه چرخش ثابت یاتاقان با شفت پیچ تأثیر می گذارد. یک ژورنال نادرست می تواند باعث شلی بیش از حد، مونتاژ دشوار یا استرس ناخواسته یاتاقان شود.

تلورانس های ژورنال باید از ترسیم واحد یاتاقان{0}}یا پشتیبانی گرفته شود. یک فیت جهانی نباید به هر بال اسکرو اختصاص داده شود زیرا تناسب صحیح به نوع یاتاقان، جهت بار، سرعت چرخش و روش مونتاژ بستگی دارد.

شانه شفت

شانه یک سطح نشیمن محوری برای یاتاقان یا اسپیسر فراهم می کند. موقعیت آن، محل مونتاژ بلبرینگ را نسبت به راهروی بال اسکرو، محفظه پشتیبانی و کوپلینگ کنترل می کند.

شانه باید سطح تماس کافی را فراهم کند و در عین حال فضای گوشه مناسبی را برای بلبرینگ ایجاد کند. اگر شعاع انتقال با پخ یاتاقان در تضاد باشد، ممکن است بلبرینگ نصب شده باشد در حالی که به طور کامل روی شانه قرار نگیرد.

نخ قفل دار

در سمت ثابت، یک رزوه خارجی معمولا یک مهره قفلی دقیق را می پذیرد. مهره قفلی حلقه داخلی یاتاقان یا پشته بلبرینگ را روی شانه نگه می دارد. اندازه رزوه، طول قابل استفاده و موقعیت آن نسبت به ژورنال بلبرینگ باید با مجموعه پشتیبانی انتخاب شده مطابقت داشته باشد.

ممکن است یک سوراخ داخلی در یک طرح خاص استفاده شود، اما جایگزینی برای رزوه مهره قفل خارجی موجود در بسیاری از ترتیبات جانبی ثابت استاندارد نیست.

نگه داشتن-شیار حلقه

برخی از مجموعه‌های جانبی{0}}پشتیبانی شده، یاتاقان را با یک حلقه محکم نگه می‌دارند. در این حالت، عرض، قطر و محل شیار باید مطابق با یاتاقان و حلقه نگهدارنده باشد. شیار باید به‌عنوان بخشی از پشته کامل یاتاقان طراحی شود نه اینکه تنها از قسمت انتهایی آن قرار گیرد.

مجله جفت

ژورنال کوپلینگ بال اسکرو را به موتور یا گیربکس متصل می کند. قطر و طول درگیری آن باید با توپی کوپلینگ انتخابی مطابقت داشته باشد. تمرکز بین این ژورنال و ژورنال بلبرینگ مهمتر از افزودن یک keyway به طور پیش فرض است.

بسته به طراحی کوپلینگ و گشتاور مورد نیاز، ممکن است کوپلینگ‌های پیچی{0}}سبک و تنظیم- از شفت‌های گرد، تخت یا کلیدهای ساده استفاده کنند. بنابراین، یک کلید، D{3}}هگز مسطح یا خارجی باید فقط زمانی اضافه شود که مؤلفه جفت شدن به آن نیاز داشته باشد.

با اسمبلی Stack شروع کنید

پردازش نهایی قابل اعتماد با اجزای مونتاژ شده آغاز می شود، نه با لیستی از عملیات ماشینکاری. طراح ابتدا باید محفظه تکیه گاه، بلبرینگ، اسپیسر، مهر و موم، مهره قفل، کوپلینگ و شفت موتور را در موقعیت های مورد نظر خود قرار دهد. سپس ویژگی های شفت مورد نیاز را می توان از این پشته استخراج کرد.

این روش قبل از حذف مطالب به چندین سوال پاسخ می دهد:

• صندلی یاتاقان جانبی ثابت-روی شفت کجا قرار می‌گیرد؟
• چه مقدار نخ برای مهره قفلی نیاز است؟
• آیا فاصله کافی بین مهره قفلی و کوپلینگ وجود دارد؟
• توپی کوپلینگ چقدر با شفت درگیر می شود؟
• آیا بلبرینگ جانبی پشتیبانی شده-روش نگهدارنده صحیحی دارد؟
• آیا طول شفت حاصل، حرکت مهره مورد نیاز و ضربه قابل استفاده را حفظ می کند؟

تغییر در عرض یاتاقان، مدل واحد پشتیبانی-یا طول کوپلینگ می‌تواند چندین ابعاد شفت را تغییر دهد. بنابراین، استفاده مجدد از یک طراحی انتهایی قدیمی بدون بررسی مجموعه جدید، منبع رایج مشکلات نصب است.

تحمل و Runout مهمتر از ویژگی های اضافی است

کیفیت ماشینکاری نهایی را نمی توان تنها بر اساس اینکه آیا شفت در بلبرینگ قرار می گیرد قضاوت کرد. سطوح عملکردی باید با محور چرخشی پیچ در یک راستا باقی بمانند.

کنترل های مهم معمولاً عبارتند از:

• قطر و تناسب هر ژورنال بلبرینگ
• خروجی بین ژورنال ها و مرجع چرخشی پیچ
• مربع بودن شانه بلبرینگ
• موقعیت شانه ها، نخ ها و شیارهای نگهدارنده
• وضعیت سطح صندلی های بلبرینگ و کوپلینگ
• ابعاد پخ و امداد مورد نیاز برای مونتاژ

این مقادیر باید با توجه به یاتاقان‌های انتخابی و الزامات عملکرد بر روی نقشه شفت تایید شده بیان شود. اعمال تلرانس‌های دلخواه «دقت بالا» می‌تواند بدون اصلاح طرح‌بندی پشتیبانی ضعیف، دشواری تولید را افزایش دهد.

چرا توالی ماشینکاری مهم است

شفت بال اسکرو معادل یک میله{0}منظور عمومی درمان نشده نیست. مسیر رزوه دار باید از ضربه، تراشه و آسیب گیره محافظت شود، در حالی که نواحی انتهایی باید برای عملیات تراشکاری، سنگ زنی، رزوه کاری یا فرز مورد نیاز مناسب باقی بماند.

ترتیب فرآیند مناسب به مواد پیچ، روش ساخت راه آهن، شرایط عملیات حرارتی{0} و دقت شفت مورد نیاز بستگی دارد. در حین پردازش، سازنده باید تغییر شکل را کنترل کند و رابطه بین ژورنال های ماشینکاری شده و مسیر بال اسکرو را حفظ کند.

سوراخ های مرکزی می توانند به عنوان مرجع ماشینکاری یا بازرسی مفید باشند، اما نباید به طور خودکار به عنوان ویژگی های عملیاتی توصیف شوند. هدف آنها به نحوه ساخت، پشتیبانی و بازرسی شفت بستگی دارد.

مشکلات ناشی از پردازش پایان نادرست

هر ارتعاش یا مشکلی در موقعیت یابی ناشی از انتهای ماشینکاری شده نیست. پشتیبان-هم ترازی بدنه، نصب کوپلینگ، پیش بار یاتاقان و دستگاه{2}}سختی قاب نیز باید قبل از نسبت دادن عیب به بال اسکرو بررسی شود.

ماشینکاری انتهایی استاندارد یا سفارشی؟

انتهای شفت استاندارد زمانی مفید است که بال اسکرو با یک خانواده تکیه گاه{0}}منطبق جفت شود. آنها تایید ترسیم، جایگزینی و مونتاژ را ساده می کنند. DLY پیشنهاد می کندواحدهای پشتیبانی بال اسکروبرای ترتیبات متداول پشتیبانی شده ثابت-.

زمانی که ماشین از محفظه یاتاقان ویژه، اتصال مستقیم موتور، فضای نصب محدود یا طرح جایگزین موجود استفاده می کند، ممکن است ماشینکاری سفارشی ضروری باشد. در چنین مواردی، ابعاد سفارشی همچنان باید بر اساس پشته یاتاقان و جفت واقعی باشد تا بر اساس یک طرح کلی.

قبل از تولید، نقشه شفت باید به وضوح سمت ثابت و طرف پشتیبانی شده، طول کل پیچ، طول مسیر رزوه ای، حرکت قابل استفاده، ابعاد صندلی، محل شانه، مشخصات رزوه، رابط اتصال و هر شیار یا تخت مورد نیاز را مشخص کند.

پردازش پایان بخشی از طراحی پشتیبانی است

پردازش صحیح انتهای بال اسکرو در مورد افزودن هر چه بیشتر ویژگی های ماشین کاری شده نیست. این در مورد دادن سطح عملکرد صحیح به هر یاتاقان، مهره قفل، کوپلینگ و نگهدارنده اجزاست و در عین حال تراز با محور چرخشی پیچ را حفظ می کند.

مطمئن ترین گردش کار این است که انتخاب کنیدتوپ پیچ، چیدمان ثابت و پشتیبانی شده را تعریف کنید، پشته مونتاژ را تکمیل کنید و سپس نقشه انتهایی شفت{0}}را تأیید کنید. این کار ابعاد ماشینکاری را مستقیماً به نیازهای نصب وصل می کند و خطر قطعات ناسازگار در مونتاژ نهایی را کاهش می دهد.

← بازگشت به وبلاگ DLY