تحمل شفت خطی برای یاتاقان های خطی: h6، h7 و Fit Selection

یاتاقان خطی که برای یک شفت 20 میلی متری مشخص شده است به این معنی نیست که هر میله فولادی معمولی 20 میلی متری تناسب صحیح را ارائه می دهد. قطر واقعی شفت باید در یک تلرانس کنترل شده باقی بماند و تلورانس انتخابی باید با نوع یاتاقان، فاصله شعاعی مورد نیاز و طراحی محفظه مطابقت داشته باشد.

برای بسیاری از یاتاقان‌های ساچمه‌ای خطی متریک، شفت‌های g6 یا f6 زمانی استفاده می‌شوند که فاصله عملیاتی معمولی مورد نیاز باشد، در حالی که h6 ممکن است زمانی انتخاب شود که فاصله کمتری مورد نیاز باشد. برخی از سری های بلبرینگ از h7 در شرایط عادی استفاده می کنند یا به طور کلی تلورانس های متفاوتی را مشخص می کنند.

بنابراین، h6 به طور خودکار انتخاب صحیحی برای هر یاتاقان خطی نیست. میز تناسب سازنده بلبرینگ باید قبل از تعیین تلرانس شفت بررسی شود.

تحمل شفت مانند h6 به چه معناست؟

یک نام تحمل مانند h6 شامل دو بخش است:

• حرف کوچک h:موقعیت ناحیه تحمل شفت را نسبت به قطر اسمی مشخص می کند.
• شماره 6:درجه تحمل و در نتیجه عرض محدوده اندازه مجاز را مشخص می کند.

برای منطقه تحمل h، انحراف بالایی صفر است. این بدان معنی است که شفت ممکن است به قطر اسمی برسد اما نباید از آن تجاوز کند. انحراف کمتر به قطر اسمی و درجه تحمل بستگی دارد.

وقتی حرف به شفت اشاره دارد باید با حروف کوچک نوشته شود. یک حرف بزرگ، مانند H7، معمولاً به تحمل سوراخ اشاره دارد. بنابراین، h6 و H6 یک جزء را توصیف نمی کنند.

h6 و h7 کاهش قطر ثابتی ندارند

این نادرست است که بگوییم h6 همیشه به معنای "0.01 میلی متر کوچکتر" است یا اینکه h7 همیشه انحراف یکسان را در هر قطر مجاز می کند. انحراف مجاز با محدوده قطر اسمی تغییر می کند.

به عنوان مثال، تحت محدودیت‌ها و تناسب ISO رایج:

محدوده h7 گسترده تر از h6 است. هر دو در این مثال حداکثر قطر یکسانی دارند، اما h7 حداقل قطر کمتری را مجاز می‌کند.

این مقادیر برای توضیح نحوه عملکرد نماد تحمل ارائه شده است. قبل از تولید، جدول تلورانس قابل اجرا، رسم استاندارد و محدوده قطر اسمی به جای کپی کردن این نمونه 20 میلی متری در اندازه شفت دیگر باید تایید شود.

چرا بلبرینگ های خطی به قطر شفت کنترل شده نیاز دارند؟

در یک یاتاقان ساچمه‌ای خطی -میله گرد، توپ‌ها مستقیماً روی سطح شفت قرار می‌گیرند. بنابراین شافت به جای عبور از حلقه داخلی به عنوان بخشی از مسیر بلبرینگ عمل می کند.

رابطه بین قطر شفت، سوراخ یاتاقان و وضعیت محفظه بر:

• ترخیص شعاعی؛
• مقاومت راه اندازی و در حال اجرا؛
• نرمی حرکت؛
• لرزش و سر و صدا؛
• توزیع بار بین ردیف های توپ؛
• ثبات موقعیت؛
• سایش توپ ها و سطح شفت.

اگر شافت برای شرایط یاتاقان انتخاب شده بیش از حد بزرگ باشد، یاتاقان ممکن است پیش بار بیش از حد یا فاصله منفی ایجاد کند. اگر شفت خیلی کوچک باشد، سیستم ممکن است حرکت شعاعی بیشتری نسبت به ماشین داشته باشد.

ترخیص عادی در مقابل ترخیص کوچک

برای بسیاری از سری‌های بوش خطی استاندارد متریک، جداول تناسب منتشر شده، بین آرایش ترخیص معمولی-و ترتیب ترخیص-کوچک‌تر تمایز قائل می‌شوند.

این جدول جهت های انتخاب رایج را توصیف می کند، نه یک جایگزین جهانی برای کاتالوگ بلبرینگ. یاتاقان‌ها با کلاس‌های فاصله داخلی مختلف، ساختارهای سیلندر بیرونی یا درجه‌های دقت ممکن است به تحمل شفت‌های متفاوتی نیاز داشته باشند.

چرا h6 همیشه بهتر از g6 نیست؟

شفت h6 می تواند به قطر اسمی نزدیکتر از شفت g6 با همان اندازه اسمی باشد. این ممکن است فاصله شعاعی را کاهش دهد، اما به طور خودکار سیستم حرکت کامل را بهبود نمی بخشد.

استفاده از یک اتصال شفت محکم تر نیز می تواند باعث ایجاد موارد زیر شود:

• نیروی شروع بالاتر؛
• مقاومت در حال اجرا بیشتر؛
• حساسیت بیشتر به صافی شفت؛
• حساسیت بیشتر به خطاهای موازی در یک سیستم شفت دوگانه-.
• گرمای بیشتر تحت عملیات مداوم؛
• در صورت ایجاد فاصله منفی بیش از حد عمر کوتاهتر

اگر فاصله عملیاتی معمولی از قبل پایداری موقعیت‌یابی مورد نیاز را برآورده می‌کند، انتخاب h6 فقط به این دلیل که «دقیق‌تر» به نظر می‌رسد ممکن است خطر مونتاژ را بدون ارائه یک بهبود سطح مفید-ماشین اضافه کند.

حفره مسکن می تواند ترخیص نهایی را تغییر دهد

تحمل شفت به تنهایی نحوه کار بلبرینگ خطی را تعیین نمی کند. سیلندر بیرونی یاتاقان در یک محفظه نصب شده است و سوراخ محفظه می تواند بر هندسه داخلی آن تأثیر بگذارد.

سوراخ محفظه ای که خیلی کوچک است، گرد نیست یا به طور ناهموار سفت شده است، ممکن است سیلندر بیرونی یاتاقان را فشرده کند. یاتاقان می تواند حتی زمانی که قطر شفت در محدوده مشخصات باشد، سفت شود.

تلورانس‌های محفظه-مثل H7 معمولاً برای نصب شل- بسیاری از سری‌های بوش خطی استاندارد توصیه می‌شوند. برخی از ترتیبات با دقت بالاتر از مدل‌های-H6، J6، J7 یا مدل‌های خاص دیگر استفاده می‌کنند.

بنابراین، یک شفت با علامت h6 و یک محفظه با علامت H7 به خودی خود ارزش خلاصی خاصی را تضمین نمی کنند. تلرانس تمام اجزاء در مونتاژ نهایی جمع می شود.

با یک بوش خطی مانند یک پرس معمولی رفتار نکنید-بلبرینگ مناسب

یک اشتباه رایج این است که منطق تناسب یاتاقان چرخشی معمولی-را مستقیماً روی یک بوش خطی اعمال می‌کنیم. یک بلبرینگ خطی استاندارد معمولاً دارای یک حلقه داخلی معمولی نیست که به طور محکم روی شفت نصب شده باشد. توپ های آن مستقیماً روی شفت سخت شده حرکت می کنند.

یاتاقان باید در امتداد شفت حرکت کند، بنابراین ایجاد یک شرایط تداخل بین شفت و مدار توپ می تواند اتصال و آسیب ایجاد کند.

سیلندر بیرونی یاتاقان نیز باید به درستی در محفظه محکم شود. نباید فقط به یک تناسب پرس کنترل نشده متکی باشد. بسته به نوع یاتاقان، حفظ محوری ممکن است از موارد زیر استفاده کند:

• حلقه های ضربه ای؛
• صفحات نگهدارنده؛
• ساخت بلبرینگ فلنجی؛
• یک سازنده-بلبرینگ یا محفظه طراحی شده است.

یک پیچ تنظیم نوک تیز را مستقیماً روی سیلندر بیرونی یاتاقان نازک سفت نکنید، مگر اینکه این روش حفظ صریحاً مجاز باشد. تغییر شکل موضعی می تواند فاصله داخلی را کاهش دهد و یک نقطه تنگ ایجاد کند.

بلبرینگ های باز، بسته و قابل تنظیم به بررسی های متفاوتی نیاز دارند

بلبرینگ های خطی بسته

یک یاتاقان بسته شافت را احاطه کرده است و توانایی محدودی برای جبران شفت بزرگ یا محفظه اعوجاج دارد. تحمل شفت، دقت محفظه و تراز باید به دقت کنترل شود.

بلبرینگ های خطی را باز کنید

یک یاتاقان باز دارای دهانه طولی است بنابراین می تواند روی یک محور کاملاً پشتیبانی شده کار کند. باز شدن به این معنی نیست که می توان قطر شفت را نادیده گرفت. شفت سطح نورد باقی می ماند و باید قطر، سختی و پرداخت مورد نیاز را برآورده کند.

ترخیص{0}}بلبرینگ های قابل تنظیم

برخی از محفظه‌های تقسیم‌شده، امکان تنظیم فاصله شعاعی محدود را در اطراف یک یاتاقان سازگار فراهم می‌کنند. تنظیم باید به تدریج انجام شود. بستن بیش از حد می تواند باعث پیش بارگذاری زیاد، تماس ناهموار توپ و سایش زودرس شود.

تنظیم ترخیص باید شرایط مونتاژ مورد نظر را اصلاح کند. نباید برای جبران شفت خمیده، قطر بزرگ یا تراز ضعیف استفاده شود.

چگونه قطر شفت خطی را به درستی اندازه گیری کنیم

کولیس ورنیه برای شناسایی سریع مفید است، اما معمولاً برای تأیید شفت h6 کافی نیست. تلورانس ممکن است تنها چند میکرومتر عرض داشته باشد، بنابراین باید از یک میکرومتر خارجی مناسب استفاده شود.

1. شفت و صفحه های اندازه گیری میکرومتر را تمیز کنید.
2. اجازه دهید شفت و تجهیزات اندازه گیری به دمای پایدار برسند.
3. نزدیک دو انتها و در چندین موقعیت در طول کار اندازه گیری کنید.
4. در هر موقعیت، حداقل در دو جهت با فاصله تقریباً 90 درجه اندازه گیری کنید.
5. حداکثر و حداقل مقادیر را به جای یک خواندن ثبت کنید.
6. همه قرائت ها را با حد بالا و پایین مشخص شده مقایسه کنید.

اندازه‌گیری‌ها در جهت‌های زاویه‌ای مختلف کمک می‌کنند-گردی- آشکار شود. اندازه‌گیری‌ها در موقعیت‌های مختلف طولی به شناسایی مخروطی، تغییرات آسیاب موضعی یا تغییرات ضخامت آبکاری{3}} کمک می‌کنند.

وقتی تلورانس‌های سطح میکرومتری{0}}در میان باشد، دما اهمیت دارد. یک شفت فولادی بلند که بلافاصله پس از سنگ زنی، حمل و نقل یا قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید اندازه گیری می شود، ممکن است پس از رسیدن به دمای اتاق بازرسی، قطر یکسانی نداشته باشد.

تحمل قطر فقط یک شفت مورد نیاز است

یک شفت می تواند تحمل قطر h6 را برآورده کند و همچنان حرکت خطی ضعیفی ایجاد کند. ویژگی های زیر نیز باید بررسی شوند:

برای انتخاب شفت کلی، نگاه کنیدنحوه انتخاب شفت خطی برای یاتاقان های خطی.

کروم-قطر شفت آبکاری شده باید بعد از آبکاری بررسی شود

برای یک محور خطی کروم-روکش شده، تلورانس نهایی مورد نیاز برای سطح در حال اجرا نهایی اعمال می‌شود، نه تنها برای پایه فولادی قبل از پوشش.

اگر ضخامت آبکاری ناهموار باشد، شفت ممکن است نشان دهد:

• قطر بزرگتر در یک انتها؛
• قطرهای مختلف در جهات مختلف زاویه ای؛
• نقاط مرتفع محلی؛
• قطر متوسط ​​صحیح اما تغییرات بیش از حد در طول سکته مغزی.

بنابراین شفت باید پس از اتمام تمام عملیات سنگ زنی، پرداخت و آبکاری اندازه گیری شود. بیشتر بدانید درکیفیت شفت خطی روکش کروم: ضخامت آبکاری، پرداخت سطح و بازرسی.

چرا یک یاتاقان می تواند محکم باشد حتی زمانی که شفت در داخل h6 است؟

اگر یاتاقان خطی سفت شد، تصور نکنید که قطر شفت تنها دلیل ممکن است. مونتاژ کامل را بررسی کنید.

یک روش تشخیصی مفید، آزمایش بلبرینگ روی شفت قبل و بعد از نصب محفظه است. اگر بلبرینگ قبل از نصب نرم کار کند اما پس از آن سفت شود، مناسب بودن محفظه، روش گیره یا تراز مونتاژ احتمال بیشتری دارد که مسئول باشند.

چرا یک یاتاقان می تواند احساس شل شدن داشته باشد

بازی شعاعی بیش از حد ممکن است ناشی از:

• شفت کمتر از حداقل قطر آن؛
• یک ناحیه تلورانس که فاصله بیشتری نسبت به نیاز برنامه فراهم می کند.
• بلبرینگ داخلی در انتهای بالایی تلرانس آن؛
• توپ های فرسوده یا مسیرهای مسابقه بلبرینگ؛
• سایش شفت در امتداد منطقه مسافرتی که اغلب استفاده می شود.
• یک محفظه قابل تنظیم{0}}که به درستی تنظیم نشده است.

فقط یک بخش استفاده نشده را در نزدیکی انتهای شفت اندازه نگیرید. شفتی که برای مدت طولانی کار کرده است ممکن است در انتها به قطر اصلی برسد اما در طول حرکت کاری کوچکتر فرسوده شود.

فرآیند انتخاب {0}Practical Fit

1. مدل دقیق بلبرینگ را شناسایی کنید.تناسب شفت را فقط از قطر سوراخ اسمی انتخاب نکنید.
2. دقت بلبرینگ و کلاس فاصله را بررسی کنید.نمرات استاندارد و دقیق ممکن است از توصیه های متفاوتی استفاده کنند.
3. فاصله عملیاتی مورد نیاز را تعریف کنید.تصمیم بگیرید که پاکسازی نرمال صاف یا کاهش بازی شعاعی مهمتر است.
4. تحمل شفت را از جدول{0}مختص مدل انتخاب کنید.تأیید کنید که یاتاقان به f6، g6، h6، h7 یا منطقه دیگری نیاز دارد یا خیر.
5. تحمل حفره- را تأیید کنید.تأثیر روش{0} تناسب سیلندر و حفظ بیرونی را درج کنید.
6. سختی، پایان و صافی محور را بررسی کنید.تحمل قطر به تنهایی کافی نیست.
7. مجموعه کامل شده را بررسی کنید.مقاومت در حال اجرا و حرکت شعاعی را در سکته کامل بررسی کنید.

اطلاعاتی که باید هنگام سفارش شفت خطی ارائه شود

برای محوری که با یاتاقان های خطی کار می کند، مشخص کنید:

• قطر شفت اسمی؛
• تحمل شفت مورد نیاز، مانند g6 یا h6.
• مدل یاتاقان خطی و درجه دقت؛
• مواد شفت و درمان سطح؛
• نیاز به سختی سطح؛
• سطح-نیاز پایان کار؛
• الزام صراحت؛
• طول کل و سکته مغزی کار؛
• نصب پشتیبانی شده یا پشتیبانی نشده؛
• ماشینکاری انتهایی، رزوه ها، کلیدها یا شیارهای حلقه نگهدارنده.
• شرایط محیط کار و خوردگی

برای تولید و بازرسی شفت خطی DLY، مدل یاتاقان و تناسب مورد نیاز باید قبل از تعیین تلرانس قطر نهایی تأیید شود. این امر مخصوصاً برای شفت‌های-ماشین‌کاری شده یا کرومی{2}}روکش شده اهمیت دارد، زیرا قطر در حال اجرا نهایی باید با شرایط یاتاقان مورد نظر مطابقت داشته باشد.

نتیجه گیری

تحمل شفت خطی صحیح را نمی توان به تنهایی از قطر اسمی انتخاب کرد. h6 و h7 عرض های تحمل متفاوتی را توصیف می کنند، در حالی که مناطق f6، g6 و سایر مناطق قطر شفت را به طور متفاوت زیر اندازه اسمی قرار می دهند.

برای بسیاری از سری های بلبرینگ خطی سازگار:

• f6 یا g6 ممکن است برای ترخیص عملیات عادی استفاده شود.
• h6 ممکن است زمانی استفاده شود که فاصله کمتری مورد نیاز باشد.
• h7 یا تحمل دیگری ممکن است برای یک سری بلبرینگ متفاوت مشخص شود.
• تناسب محفظه-باید همراه با شفت بررسی شود.

هدف نهایی صرفاً استفاده از سخت ترین تلورانس نیست. دستیابی به ترخیص مورد نیاز، حرکت صاف، توزیع بار پایدار و عمر قابل قبول پس از نصب بلبرینگ در دستگاه کامل است.

← بازگشت به وبلاگ DLY